آدمی بلکه هر موجود، آمیزه ای است از فطرت و طبیعت. و مراد از فطرت عالمی است که در آن دیده نمی شود مگر خدا و مراد از طبیعت عالمی است که در آن تنها اشیاء دیده می شود. آنگاه از آدمی بلکه از هر موجود، خواسته شده احکام فطرت را بر خود حاکم سازد نه احکام طبیعت را، یعنی ببیند که تنها خدا هست و بس نه این که تنها اشیاء هست و بس.