این سخن که گفته شود: اوّل تخلیه سپس تحلیه یا اول پیرایش از رذائل و سپس آرایش به فضائل، هر چند به لحاظ نظر سخن صحیحی است لکن در عمل غیر ممکن است زیرا که اگر رذائل آثار حضور غیر و فضائل آثار حضور حضرت احدیت است، حق این است که تا خداوند به لطف و فضل خود و با وصف مکشوفیت در جان بنده حاضر نشود، غیر خارج نمی شود. بنابراین هر چند در نظر و بر مبنای کلمه ی مبارکه ی توحید نفی مقدم بر اثبات است لکن در سلوک عملی که مبنای آن محبّت به حضرت معبود است، اثبات مقدم بر نفی است.