تمام شگفتی و اندوه اولیاء خداوند این است که چرا آدمیان بهشت را می نهند و به دوزخ می شتابند، چرا لذت را می نهند و به رنج می شتابند، چرا بهجت و نجات را رها می کنند و به اندوه و هلاکت رو می آورند، چرا علی علیه السلام و حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها که بهشت مجسم و شادمانی و نجات عینی اند را می نهند و به فلان و فلان که دوزخ مجسم و اندوه و هلاکت متمثلند، رو می آورند؟