امام رضا علیه السلام دائما بر دو چیز تأکید داشتند: توحید با شرایطش و معرفت

امام رضا علیه السلام هنگامی که بعد از دو قرن تحریف دین، امامت را عهده دار شدند، دائما بر دو چیز تأکید داشتند: توحید با شرایطش و معرفت. توحید نه تنها وحدانیت خدا بلکه شناخت نماینده ی خداست که اگر کسی او را شناخت خدا را هم خواهد شناخت. معرفت هم یعنی شناخت عمیق عقلی و قلبی که اول عبادت خدا با معرفت شروع می شود.

دو درخت در بهشت و جهنم وجود دارد به نامهای طوبی و زقوم که به ترتیب، اولی ریشه در خانه ی امیرالمومنین و حضرت زهرا علیهم السلام و دیگری در خانه ی منافقان دارد. در آخرالزمان که زمان ظهور ایمان و کفر محرز و زمانه ی ماست، میوه ی این درختان به دنیای ما بسیار نزدیک است. یعنی به راحتی می توان مؤمن یا کافر شد. راه سربلند بیرون آمدن از این آزمایش های عجیب و غریب و فتنه ها، محبت و معرفت داشتن است. محبت به معنای داشتن علم و تحلیل و تفکر و آگاهی و افزودن بر آن است. محبت هم به معنای شور و عشق و جنون است.

جنون بر دو نوع است: الهی مانند عاشقان خدا و شیطانی مانند تکفیریها. انسانهای ظاهرا خوبی که قصد نصیحت امام حسین علیه السلام را داشتند برای جلوگیری از رفتن امام به کربلا دلیل می آوردند که یزید مجنون است و هیچ چیز سرش نمی شود. اما نمی فهمیدند که در این جبهه هم جنون هست. امام حسین علیه السلام خود، مجنون است! عشقی که به همراه همسر و فرزند برای خدا به کربلا می رود.

ان شاء الله عیدی امام رضا علیه السلام آزادی عراق و سوریه و مکه و قدس و پایداری ما بر عهدمان با امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف باشد تا بتوانیم با رگ جنون، با شور و حال استدلال کرده و مدافع ولایت باشیم.