در برابر این پرسش که بسیاری هستند که بر حسب فطرت بدون اینکه تقیدی به مناسک دینی داشته باشند انسان های هنجاری در آفرینش هستند لذا چه نیازی به دین در زندگیست؟ میتوان این پاسخ را ارائه کرد که اساسا کارکرد دین حفظ و پرورش فطرت است و خوب بودن بر حسب فطرت اولین قدم در مسیر انسانیت است. در این راستا مقایسه کنید شرایط انسانی فطری که در بهترین حالت با انسان ها و پدیدهای نزدیک به خود در ارتباطی هنجار ولیکن سطحی و شکننده است با بانویی نظیر حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها که بواسطه دینداری کامل، بعنوان خلیفةالله در نهان و آشکار با تمام عالم در ارتباط است و بعنوان مادر عالمیان در پرورش آن ها می کوشد و وسعت روحی به میزان آفرینش دارد و نیز دارای ارتباطی مخصوص به خود و خارج از فهم عادی با خداوند است.
مهدی عرفانی