این سخن نورانی امیرالمومنین علی علیه السلام که فرمود: لسان العاقل وراء قلبه و قلب الاحمق وراء لسانه، باین معناست که عاقل نخست می اندیشد و چنانچه آنرا حق و صحیح دانست سپس آنرا اظهار می نماید در حالیکه شخص احمق نخست مطلبی را اظهار می کند سپس به آن می اندیشد که چه گفت. مبنای هنر نفسانی و فرمالیستی علی الخصوص در دنیای باصطلاح مدرن همین تقدم اظهار اندیشه بر خود اندیشه بوده است.