رابطه مردم اعم از علما و غیر آنان با ولی فقیه زمان، دقیقا همان رابطه عقل با شرع و رابطه میزان متقابل بودن این دو نسبت به یکدیگر است. باین معنی که عقل با ملاک و میزان خاص خود، شرع بودن شرع را تمیز می دهد و آنگاه در تمام امور از شرع به مثابه ولی و امام خود، اخذ ملاک و میزان می کند. آن کس که بر سر این میزان بودن متقابل که مستلزم تداوم نظارت عقل بر شرع و در همان حال تبعیت محض عقل از شرع است، واقف شود، برای او هرگز در مورد نحوه تعیین رهبری در نظام مقدس اسلامی، شبهه دور باطل به میان نمی آید.