استشعار هستی برای غیر خداوند بدون استشعار نیستی، امری محال است و مراد از فنا در عرفان اسلامی و نیروانا در عرفان بودائی رسیدن به مقام نیستی مطلق و در نتیجه استشعار هستی مطلق است.
بیشترحکمت روز (580)- بعد از کمال هستی مطلق، کمالی بالاتر از نیستی مطلق نیست
نیستی، وقتی نقص است که خود را رقیب هستی بداند در غیر این صورت بعد از کمال هستی مطلق، کمالی بالاتر از نیستی مطلق نیست.
بیشترحکمت روز(579)- نتیجه مشاهده توام کمال و نقص حادث در مخلوقات، انحصار وجود برای خداست
مخلوق، مرکب از کمالی حادث و نقصی حادث است. کمالش مندک در کمال قدیم و نقصش مندک در نقص قدیم است و مراد از کمال قدیم همان هستی مطلق و واجب الوجود و مراد از نقص قدیم همان نیستی مطلق و ممتنع الوجود است. پس صحیح است که جز حضرت واجب و کمالش یعنی جز خداوند و نورش چیز دیگری …
بیشترحکمت روز (578)- ملاک الهی و شیطانی بودن دینِ نزدِ مردم
دین، تنها دو دین است. نخست: دینی عندالله که نامش اسلام و نماینده اش علی علیه السلام و خصوصیتش، ولایت است و دیگر: دینی نزد شیطان که آن هم نامش اسلام لکن نماینده اش معاویه بن ابی سفیان و خصوصیتش، عداوت است. آن چه نزد مردمان به عنوان دین وجود دارد. به میزان نزدیکی و دوری نسبت به این دو …
بیشترحکمت روز (577)- وجود مبارک علی (ع)، صورت خاص خداوند در عالم امکان است
تمام عالم امکان، صورت هایی است که نقاش ازل سبحانه و تعالی آن ها را ترسیم فرموده و در میان این صورت ها، یک صورت را به عنوان صورت خود قرار داده و آن صورت انسان کامل است و در میان انسان های کامل، یک صورت را به طور خاص به عنوان نقش ویژه و پرتره خود قرار داده و …
بیشترحکمت روز (576)- درجات و مراتب ادیانِ نزدِ مردم
ادیان نزد مردم، با درجات و مراتب متفاوت یا همان دین عندالله است یا دین نزد شیطان.
بیشترحکمت روز (575)- نقطه ی مقابل دینِ نزدِ خداوند، دینِ نزدِ شیطان است
نقطه ی مقابل دین نزد خداوند «ان الدین عندالله»، دین نزد انسان نیست بلکه دین نزد شیطان است زیرا که دین نزد انسان یا همان دین نزد خداوند است یا دین نزد شیطان.
بیشترحکمت روز (574)- وصف تفسیری از خداوند که موجب جهل به مقام خداوند و نیز جهل به مقام انسان است
تفسیر خداوند به عنوان ذاتی که بدون انسان وجود ندارد، تفسیری جاهلانه و اومانیستی از خداوند است که این تفسیر نه تنها موجب جهل به مقام خداوند بلکه دقیقاً موجب جهل به مقام انسان است.
بیشترحکمت روز (573)- صفات منفی و نقصی نیز همچون صفات مثبت و کمالی دال بر وجود خداوند هستند
از سخن نورانی حضرت علی علیه السلام که فرمود: «بتشعیره المشاعر عرف آن لا مشعرله» فهمیده می شود که نه تنها صفات مثبت و کمالی همچون علم و نور و زیبایی، دال بر وجود خداوند هستند بلکه صفات منفی و نقصی همچون جهل و ظلمت و زشتی نیز دال بر وجود اقدس اوست، زیرا که اگر با نظر به …
بیشترحکمت روز (572)- آزادی، دعای شایسته ی مومنین در شب های قدر
در شب های قدر شایسته است مؤمنین تنها یک چیز از خداوند بخواهند و آن آزادی است: آزادی درون از حاکمیت طاغوت درون که همان نفس اماره بالسوء است و دیگر آزادی جهان از حاکمیت طاغوت برون که همان آمریکا و اسرائیل است.
بیشترحکمت روز (571)- معنی وحدت وجود از حیثی ناقص و از حیث دیگر باطل است
اگر مراد از وحدت وجود، انفراد خداوند در وصف وجود است همان گونه که ذات اقدسش در سایر اوصاف کمالیه، منفرد است، در این صورت بازگشت وحدت وجود به توحید صفاتی و معنایی صحیح است با حصری غلط زیرا که اگر وحدت وجود به این معنی صحیح است وحدت علم و وحدت حیات و وحدت قدرت و غیره نیز صحیح …
بیشترحکمت روز (570)- با وجود کلمه محکم لا اله الا الله نیازی به کلمه معیوب وحدت وجود نیست
مدلول کلمه ی مبارکه ی لا اله الا الله این است که همان گونه که اله و معبود و خدایی جز الله نیست همچنین عالم وحی و قادر و موجودی جز الله نیست، حال اگر شخص معتقد به وحدت وجود بگوید مرادم از وحدت وجود دقیقاً همین است که شما می گویید، به او گفته می شود وقتی کلمه ی …
بیشترحکمت روز (569)- لاطائل بودن تعبیر وحدت وجود
حقیقت و اعتبار یا واجب و ممکن، تنها در عالم اعتبار در جنب یکدیگرند، یعنی واجب اولی است که دومی آن ممکن است و اما در عالم حقیقت جز حقیقت چیزی نیست یعنی واجب اولی است که دومی ندارد، بنابراین نه بالاعتبار، واجب و ممکن یکی هستند و نه به حقیقت از این روست که می گوئیم تعبیر وحدت وجود …
بیشترحکمت روز (568)- سه حالت استدلال به خداوند
استدلال به خداوند از سه حال خارج نیست: این استدلال یا از عالم به خداوند است یا از انسان به خداوند یا از خداوند به خداوند: شاید بتوانیم استدلال نوع اول را از جنس مجادله و علم، و نوع دوم را از جنس موعظه و عقل، و نوع سوم را از جنس حکمت و فؤاد بدانیم
بیشترحکمت روز (567)- علت تفاوت پاسخ عقل به پرسش “من هو موجود” در نخستین لحظه با لحظات بعد از آفرینش
اگر از عقل در نخستین لحظه پدید آمدنش پرسش شود: من هو الموجود؟ بی درنگ خواهد گفت: الله هو الموجود، و اگر در لحظات بعد نیز همین پرسش از او به عمل آید، چنانچه عصمت و تأیید خداوند، شامل حالش باشد، باز همان پاسخ اول را خواهد داد و در صورت شمول خذلان و عدم تأیید، پاسخ های گوناگون …
بیشتر