حکمت روز

کار تکفیری ها و داعشی های زمان ما، سفاهت اندر سفاهت است زیرا که آنان هم احکام را سفیهانه دریافت کردند و هم احکام سفیهانه را سفیهانه اجرا کردند و سفاهت، واژه ای است  هم مقابل فقاهت هم مقابل حکمت.

جایگاه حکمت، هم قبل از احکام است هم پس از آن، زیرا که حکمت درک اصول است و احکام همان فروع و اصل قبل از فرع است. از سوی دیگر فرع پس از دریافت، برای اجرا نیازمند حکمت است و حکمی که فقیهانه دریافت شده باید حکیمانه اجرا شود.

فهم شریعت فقه است و اجرای آن مستلزم حکمت. یعنی که فقیه تا حکیم نباشد نمی تواند شریعت را به خصوص در حوزه های اجتماعی و سیاسی، اجرا نماید. یعنی که: حکمت، واسطه است میان احکام و حکومت.

آن کس که در اسرار هستی تأمل می کند و حاضر نیست تا نفهمد زندگی کند، یک فیلسوف است و آن کس که علاوه بر این، جمال هستی را شهود می کند و مجذوب این جمال است، یک عارف است. حال می توانی به کسی که علاوه بر فیلسوف بودن، عارف است، فقیه و حکیم نیز بگویی.

تقسیم الهیات به الهی و انسانی، تقسیمی ناصواب است بلکه الهیات به الهی و شیطانی تقسیم می شود زیرا آن چه با عنوان الهیات نزد انسان هاست یا در واقع الهی است و یا شیطانی.

خطای حضرت آدم علیه السلام در بهشت بر خلاف مشهور، ترک اولی نبود بلکه معصیتی کامل بود که اگر از آن توبه نمی کرد، مستحق دوزخ می شد مگر آن که بگوییم در مورد مقربین، ترک اولی همان معصیت کبیره است.

منشأ تمام جبرها و مجبور شدن ها، قهر و عدل خداوند و منشأ تمام آزادی ها و مختار بودن ها، لطف و فضل خداوند است و از آن جا که به اقتضاء سبقت رحمتی غضبی لطف خداوند سابق بر قهر و فضل خداوند سابق بر عدل اوست، از این رو هیچ مجبوری و مقهوری نیست مگر آن که سابقاً آزاد …

دو نفر خطا کردند، یک نفر، مسئولیت خطای خود را به عهده گرفت و «ربنا ظلمنا انفسنا» گویان توبه کرد و دیگری، منشأ خطای خود را آفریدگار دانست و «رب بما اغویتنی» گویان بر خطای خود اصرار نمود. آن کس که خطا را به عهده گرفت، خود را آزاد دانست و آزاد شد و آن کس که خطای خود را …

تفاوت مؤمن که انسانی است آزاد و مختار با کافر که انسانی است اسیر و مجبور این است که مؤمن، مسئولیت اعمال بد خود را به عهده می گیرد و اعمال خوب خود را از خداوند می داند و کافر مسئولیت اعمال بد خود را متوجه خداوند و اعمال خوب خود را از خود می داند.

این که گفته شود انسان آزاد و مختار کسی است که مسئولیت نیک و بد اعمال خود را به عهده می گیرد، سخن حق و زیبایی است لکن زیباتر از آن این است که بگوییم انسان آزاد، تنها مسئولیت اعمال بد خود را به عهده می گیرد و در مورد اعمال خوب خود، برای خود کوچکترین نقشی قائل نیست.

هر کس در هر حکومتی زندگی می کند چه بداند چه نداند، چه بخواهد چه نخواهد در حق و باطل، عدل و ظلم و ثواب و عقاب آن حکومت شریک است مگر آن که با علم و عمد و آگاهی و با قلب و زبان و جوارح با آن حکومت مخالفت و اظهار برائت نماید.

سیاق حدیث شریف اعرفوا الله بالله و الرسول بالرساله … این است که ولی را نیز به ولایت بشناسید و وقتی می فرماید ولی امر را به امر به معروف و نهی از منکر بشناسید، معلوم می شود که ولایت، عین امر به معروف و نهی از منکر است.

در حدیث است که خدا را به خدا و رسول را به رسالت و ولی امر را به امر معروف و نهی از منکر بشناسید و مهمترین معروف و منکری که امر و نهی به آن و از آن، ملاک تشخیص ولی امر است، همانا حاکمیت خداوند و حاکمیت شیطان است و مراد از حاکمیت خداوند، حاکمیت ولی الله و …

حدیث منسوب به حضرت امام صادق علیه السلام که فرمود: لنامع الله حالات هو فیها نحن و نحن فیها هو و مع ذلک هو هو و نحن نحن که در کلمه ی پنجاهم کلمات مکنونه ی مرحوم ملا محسن فیض وارد شده در صورت صحت انتساب، به قرینه ی قطعی هو هو و نحن نحن، محمول است بر کانه نحن …

همان گونه که پیامبر اکرم (ص) آخرین پیامبر از سلسله ی پیامبران الهی است آن هم نه تا این لحظه بلکه تا ابد، همچنین می توان ادعا و یا دست کم دعا نمود که آمریکا، آخرین طاغوت حاکم بر جهان و اسرائیل آخرین طاغوت حاکم بر قدس شریف و آل سعود آخرین طاغوت حاکم بر حجاز باشند آن هم نه …