حکمت روز

استدلال به وجود خداوند یا از عالم به خداوند است که چون عالم هست پس خدا هست و این دلیل مجادله است و یا از انسان به خداوند است که چون من هستم پس خدا هست و این دلیل موعظه است و یا از خداوند به خداوند است که چون خدا هست پس خدا هست و این دلیل حکمت است.

عبادات مختلف نسبت به یکدیگر داعی و سائقند نه کافی و قائم مقام. مثلا” نماز، داعی و سائق به خدمت به خلق و مؤثر در آنست و نه کافی از آن و جانشین آن، همان گونه که خدمت به خلق داعی و سائق به نماز و مؤثر در آنست و نه کافی از آن و جانشین از آن.

حکیمانه ترین سخن در مورد تفاوت دنیا و آخرت با استفاده از سخن نورانی امیرالمؤمنین علی ع این است که: دنیا، تصورش از خودش بزرگ تر و آخرت، خودش از تصورش بزرگ تر است.

در برابر دیدگاه حق ضرورت حاکمیت اسلام توسط فقها، سه دیدگاه وجود دارد نخست: دیدگاه کسانی که به اسلام اعتقاد ندارند  دوم : دیدگاه کسانی که به اسلام اعتقاد دارند لکن به حکومت آن اعتقاد ندارند و سوم : دیدگاه کسانی که به اسلام و حاکمیت آن اعتقاد دارند لکن معتقدند این حاکمیت تنها توسط امام معصوم مانند امام زمان …

همانگونه که شرط معلومیت آخرت به نص “قد علم اولوالالباب ان ماهنالک لا یعلم الا بما هیهنا” معلومیت دنیاست، همچنین شرط معلومیت دنیا به دلیل معلولیت آن نسبت به آخرت، معلومیت آخرت است یعنی که نه میتوان آن جا (ماهنالک) را بدون این جا (ماهیهنا) شناخت و نه این جا را بدون آن جا. پس در این سخن تأمل نما.

دین دارای سه بخش است که دو بخش آن را خداوند خود به صورت مستقیم به عهده گرفته و یک بخش دیگر را به عهده انسان ها گذاشته است. دو بخشی که خداوند آن ها را به عهده گرفته عبارتند از: 1-تأسیس و تشریع دین 2-حفظ اصل و باطن دین و بخشی را که به عهده انسان گذاشته عبارت است …

انسان و هر شئ دیگر هنگامی که خود را به طور کامل از عوارض ماهیت یعنی هرآنچه که غیر ذات اوست پاک کند، خداوند را می یابد، با این تفاوت که چنانچه عرفانش بر مبنای شریعت و طریقت حق بوده باشد، می یابد که جز خداوند چیزی نیست و چنانچه بر مبنای شریعت و طریقت باطل بوده باشد می بیند …

آیات خدا با آن که غیر خداست لکن غیر خداوند را نمایش نمی دهد. آری ویژگی آیه این است که هم غیر خداست و هم تماما” نمایش خداست.

اسلام به رحمانی و غیر رحمانی تقسیم نمی شود بلکه به ولائی که شدید به کفار و رحیم به مؤمنان است و ناصبی که شدید به مؤمنان و رحیم به کفار است تقسیم می شود.

حسن خلق حاصل انبساط روح و آن حاصل استفاضه از فیض و تجلی خداوند است و سوء خلق حاصل انقباض روح و آن حاصل محرومیت از فیض و تجلی خداوند است.

سعادت عظمای بشر، شاهی قدیسان و مصیبت عظمای بشر، قدیسی شاهان است و اختلاف بزرگ پس از رحلت پیامبر اکرم ص بر سر تداوم شاهی قدیسان یعنی تداوم دولت نبوی از یکسو و تداوم قدیسی شاهان یعنی تداوم سلطنت های جاهلانه قبل از پیامبر اکرم ص از سوی دیگر بود.

وجود قدیم و وجود حادث، همچنین علم قدیم و علم حادث تنها به لحاظ ظاهر و اعتبار، با یکدیگر مشترک و تفاوتشان تنها در همان قدم و حدوث و نامحدود و محدود بودن است لکن به لحاظ واقع و حقیقت میان وجود قدیم و وجود حادث، همچنین علم قدیم و علم حادث هیچ اشتراکی نیست زیرا که وجود حادث در …

مقام عبودیت که همان ادراک لا شیئیت خود نزد شئ حقیقی است، تالی تلو مقام ربوبیت است که همان مقام شیئیت حقیقی است.

اکبریت در الله اکبر هم می تواند به معنای اکبر من ان یوصف باشد و هم به معنای اکبریت خداوند از خلق خود. اگر به معنای اول باشد، مراد این است که چیزی در برابر خداوند نیست تا خداوند اکبر از آن باشد و اگر به معنای دوم باشد مراد این است که شئ از آنجا که خلق و صنع …

دین که اساسش امر و وحی خداوند است، یا به امر و وحی خداوند فهمیده و اجرا می شود که همان دین حق و خالص خداوند است یا با رأی و هوای انسان، فهمیده و آمیخته می شود که یا دین ناقص مستضعفانه است در صورت عدم حسادت و رقابت با دین حق و یا دین کافرانه و منافقانه است …