نکته معارفی (531)- از اسرار جبر و اختیار

خداوند تبارک و تعالی با اراده محبوبه عزمیه یا شرعیه خود به آدم و حوا فرمود: لا تقربا هذه الشجره و با همین اراده به فرشتگان که شیطان نیز در میان آنان بود فرمود: اسجدوا لآدم، و به دنبال عزم مخالفت آدم و شیطان با این دو فرمان، خداوند با اراده مبغوضه حتمیه یا کونیه خود به شیطان فرمود: لا تسجد لآدم و با همین اراده به آدم و خوا فرمود: اقربا هذه الشجره که به دنبال آن امتناع شیطان از سجده به آدم و اکل آدم و حوا از شجره ممنوعه واقع شد با این تفاوت عظیم که آدم و حوا پس از اکل شجره بی درنگ عذرخواهی کردند و خود را مقصر و عامل تبدیل فرمان لا تقربا به فرمان اقربا دانستند و ربنا ظلمنا انفسنا بر زبان جاری ساختند و قائل به وجود اختیار و مسئولیت شدند در حالیکه شیطان پس از نافرمانی در موضوع سجده به آدم، با جسارت تمام خداوند را مقصر و عامل تبدیل فرمان اسجد به لا تسجد دانست و زبان به رب بما اغویتنی گشود و جبری مسلک شد. پس در اسرار جبر و اختیار تامل نما که اختیار است اگر قائل به اختیار باشی و جبر است اگر قائل به آن باشی.

پاسخ بدهید

ایمیلتان منتشر نمیشود

لطفا مقدار صحیح را در کادر وارد کنید. *