در مورد محی الدین ابن عربی

بسم الله الرحمن الرحیم
در اینکه محی الدین ابن عربی صاحب کتابه‍ای فصوص الحکم و فتوحات مکیه، از اعجوبه ها و نوابغ دنیای اسلام بلکه جهان بشری است که می توان بواسطه او بر حقانیت دین اسلام با دیگران تحدی و محاجه نمود، اختلاف و بحثی نیست لکن اختلاف و بحثی که در مورد او میان علما و بزرگان شیعه وجود دارد این است که برخی از این بزرگان بر این عقیده بوده اند که چنین حکمتها و معارفی بویژه آنها که در کتاب عظیم فتوحات مکیه آمده نمی تواند جز از مصدر نورانی ولایت امیرالمؤمنین علی علیه السلام صادر شود. بنابراین از منظر این بزرگان، محی الدین و لو ظاهرا متدین به مذهب و مکتب اهل بیت علیهم السلام نیست لکن باطنا و در واقع یک شیعه است و صوابها و حقهای معارف او بالاصاله و خطاها و باطلهای آنها بالعرض است. در برابر این عقیده بزرگان دیگری از علمای شیعه بر این نظر بوده اند که چنین حکمتها و معارفی نمی تواند از مصدر نورانی ولایت اهل بیت صادر شده باشد بلکه آنها از مصدر ولایت و عرفان خلیفه دوم صادر شده اند. بر مبنای این عقیده محی الدین حکیم باطنی مکتب سقیفه و بزرگترین تثبیت کننده این مکتب و عارفی ناصبی است که خطاها و باطلهای سخنان او که بسیار بیشتر از صوابها و حقهای سخن اوست تماما بالاصاله و بالذات و صوابها و حقهای آنها تماما بالعرض و از روی نفاق است. و ما ضمن رد نظر ساده لوحانه ای که برای مکتب سقیفه قائل به حکمت باطنی نیست و خلیفه دوم را تنها سیاستمدار غاصبی می داند که نمی تواند مصدر هیچ گونه ولایت و عرفانی باشد، و ضمن احترام عمیق برای هر دو دسته از بزرگان شیعه و معذور دانستن آنان در آنچه به آن معتقد بوده اند، بر این عقیده هستیم که قضاوت نهایی در این مورد را باید تا دیدار امام زمان عج و پرسش از آن حضرت به تاخیر افکند.
سید محمد قائم مقامی
۲۹ خرداد ۱۳۹۹

پاسخ بدهید

ایمیلتان منتشر نمیشود

لطفا مقدار صحیح را در کادر وارد کنید. *