نکته معارفی (۲۴۸)- حقیقت شهود خداوند

بدان که رویت آیه به دلیل فناء آیه در ذوالآیه و رویت جلوه به دلیل اندکاک جلوه در ذوالجلوه، همان رویت ذات ذو آیه و ذؤ جلوه است متناسب با ذات رائی و متجلی له. از اینرو وقتی از کسی که آیت و جلوه خداوند را دیده باشد پرسش شود که چه دیدی؟ هرگز نمی گوید که آیه و جلوه خدا را دیدم بلکه می گوید خداوند را دیدم. پس در این نکته و در لاطائل بودن سخن کسی که ادعا می کند می تواند  با ذات اقدس احدیت خارج از آیت و جلوه ، رابطه شهودی و معرفتی داشته باشد، تامل نما.

پاسخ بدهید

ایمیلتان منتشر نمیشود

لطفا مقدار صحیح را در کادر وارد کنید. *