نکته معارفی (۲۲۸)- ظن باطل و مذموم و مصادیق آن

آن ظنی که در قرآن کریم در آیات بسیار مورد نکوهش واقع شده، ظنی نیست که تحت عنوان ظنون معتبره حاصل از اماراتی همچون ظاهر کتاب و اخبار آحاد و اجماع محصل و منقول و غیره در لسان علمای بزرگوار ما از آن یاد شده و دقیقا معادل علم ظاهری در لسان طایفه دیگری از علماست بلکه آن، ظن امثال ابوفلان و ابوبهمان و معاویه و یزید و شمر و آمریکا و اسراییل و سعودی است که می پندارند چنانچه بهشت و جهنمی وجود داشته باشد، جایگاه آنان بهشت است و چنانچه خدایی وجود داشته باشد و آنان بعد از مرگ به خداوند بازگردانده شوند،نزد او چیزی برتر از نعیم دنیا خواهند یافت. آری ظن باطل و مذموم آنجاست که شخص در عین تبه کاری و شقاوتمندی زبانش به «لئن رددت الی ربی لاجدن خیرا منها منقلبا» گویا باشد.

پاسخ بدهید

ایمیلتان منتشر نمیشود

لطفا مقدار صحیح را در کادر وارد کنید. *