نکته معارفی (905)- معیار داشتن هستی مشروع و هستی نامشروع

تمام اشیاء و افعال و امور به لحاظ کونی و وجودی متعلق به خداوند هستند و در میان آنها برخی، علاوه بر حیث وجودی، به لحاظ شرعی نیز تعلق به خداوند دارند و مراد از تعلق شرعی، تعلق ارادی و خودآگاه است در برابر تعلق غیر ارادی و ناخودآگاه و علامت آن، قبول حاکمیت و ولایت خلیفه برحق خداوند و پذیرش طوعی دین خالص خداوند است. هر شئ اعم از انسان و غیر انسان و نظام حکومتی بشری، چنانچه شرعی باشد، مظهر لطف خداوند و واجد هستی مشروع خواهد بود و چنانچه فقط تکوینی و وجودی باشد، مظهر قهر خداوند و واجد هستی نامشروع خواهد بود.

پاسخ بدهید

ایمیلتان منتشر نمیشود

لطفا مقدار صحیح را در کادر وارد کنید. *