آرشیو ماهانه: جولای 2020

نکته معارفی (۴۰۵)- سخنی خائنانه در عصر ما

یکی از زشت ترین و خائنانه ترین سخنانی که در عصر ما مع الاسف بر زبان یک روحانی سید شیعه جاری شد، این سخن بود که: اکثر میراث روایی شیعه از منشا یهود و نصاری و مجوس اخذ شده که به دنبال این سخن دروغ و تباه، بی درنگ رسانه های خبیث وهابی اعلام کردند که بنا بر اقرار یکی از علماء شیعه، مذهب تشیع ریشه در اسلام ندارد.

نکته معارفی (۴۰۴)- بیان دیگری از امر بین الامرین

گناه یا اقدام بر منهی عنه، نه معلول علم سابق خداوند است نه علت آن، که اگر معلول باشد، جبر ممنوع است و ظالمانه و اگر علت باشد، تفویض ممنوع است و منفعلانه، بلکه آن در موافات یا مطابقت و همراهی با علم سابق خداوند است که بیان دیگری از امر بین الامرین و معیت علم خداوند با آنچه واقع می شود است.

نکته معارفی (۴۰۲)- تلاش شخص محتضر جهت حضور نزد خداوند

احتضار از باب افتعال بمعنای حاضر شدن و با تلاش و کوشش به حضور رسیدن است و شخص در حال فوت و انتقال از این جهان را هر چند از باب حضور مرگ نزد او – اذا حضر احدکم الموت – می توان محتضر (با ضاد مفتوح و به صیغه اسم مفعول) دانست لکن صحیح تر آن است که او را بدلیل اکتساب حضور و حاضر شدن نزد خداوند، محتضر(با ضاد مکسور و به صیغه اسم فاعل) بدانیم یعنی که این هموست که خود خواهان حضور و مکتسب آن است.

نکته معارفی (۴۰۱)- مثل گل مطلق و خار مطلق در عالم ماسوی الله

در عالم بعد از ذات اقدس احدیت و بعنوان مثل اعلای آن ذات اقدس، یک گل وجود دارد که مطلق و گل گلهاست به گونه ای که هر گلی در عالم، گل بودن خود را از آن گل اخذ و اقتباس نموده و خداوند در قرآن کریم از آن گل مطلق با عنوان «علی حکیم» یاد فرموده، همانگونه که در عالم ضد گل یا خار مطلقی وجود دارد که هر ضد گل و خار دیگری این ویژگی را از آن ضد گل مطلق گرفته و در قرآن کریم از او با عنوان «فلان» یاد شده همو که ظالم در روز قیامت انگشت به دندان میگزد و می گوید: لیتنی لم اتخذ فلانا خلیلا.

نکته معارفی (۴۰۰)- شرح اینکه خود را باید فرزند آخرت دانست و نه دنیا

آخرت همانگونه که مسبوق بر دنیا و پس از آن است همچنین سابق بر دنیا و قبل از آن است کما قال امیر المومنین علی علیه السلام: فانه منها قدم و الیها ینقلب، خ ۱۵۴. بنابراین شخص وارد از آخرت و وارد به آخرت باید خود را فرزند آخرت بداند نه دنیا کما قال امیرالمؤمنین علی علیه ااسلام: و لیکن من ابناء الآخره، خ ۱۵۴ .

نکته معارفی (۳۹۹)- چگونگی ورود مومنین و کافران غیر کامل به بهشت و دوزخ ابدی

اگر ایمان دارای ۱۰۰ جزء و کفر نیز دارای ۱۰۰ جزء است و آن کس که ۵۱ جزء ایمان به بالاتر در او باشد، مؤمن و آن کس که ۵۱ جزء کفر به بالاتر در او باشد، کافر محسوب می شود و مآل مؤمن بهشت و مآل کافر جهنم است، این پرسش بمیان می آید که مؤمن چگونه با ۴۹ جزء کفر وارد بهشت می شود و کافر با ۴۹ جزء ایمان وارد دوزخ ؟ و پاسخ این است که تا تکلیف آن ۴۹ جزء کفر در مؤمن که جنبه عارضی دارد و این ۴۹ جزء ایمان در کافر که آن نیز جنبه عارضی دارد، معین نشود و تا عارضه ها بر طرف نگردد، نه مؤمن اذن دخول به بهشت می یابد و نه کافر اذن دخول به دوزخ و می دانی در کجا این تکلیف معین و این عارضه ها برطرف می شود ؟ پاسخ این است که در عوالم برزخ و قیامت و بعضا در بهشت ها و دوزخهای موقت بعد از قیامت و با طی دوره ها و دیدن عقوبتها و پاداشها در این عوالم، این تکمیل و تصفیه و یک طرفه شدن صورت می پذیرد و مؤمن در حالیکه ذره ای کفر در او باقی نمانده و کافر در حالیکه ذره ای ایمان در او باقی نمانده، وارد بهشت و دوزخ ابدی خود می شوند.