آرشیو ماهانه: آگوست 2019

نکته معارفی (۲۹۹)- حکم فقیه واقعی، مجزی و غیر مخل به وحدت دین در تمامی حالات

فقیه واقعی که نایب و قائم مقام امام معصوم است در تلاشش برای رسیدن به حکم خداوند، یا به حاق حکم الله می رسد یا به آنچه در حکم حکم خداوند است و در هر دو حال دین در موضوع واحد جز یک دین نیست زیرا در آنجا که فقیه به حکم واقعی رسیده و تکثر و تفاوت در آن به لحاظ واقع و استنباط نا ممکن است، یکی بودن دین امری واضح است و در آنجا که فقیه به چیزی رسیده که به منزله حکم خداوند است و تکثر و تفاوت و تعدد به لحاظ استنباط، امری ممکن است نیز دین جز یکی نیست زیرا که در این مورد یا واقعیت هست و تکلیف نسبت به آن نیست وتکلیف همان است که فقیه به آن رسیده و یا اساسا واقعیت نیست و واقعیت مستتبع حکم و استنباط است و اگر تعدد و تکثر در واقعیتی که حکم مستتبع آن است، امری غیر ممکن است، این تعدد و تکثر در واقعیتی که مستتبع حکم است، جایز و غیر مخل به وحدت دین است.

نکته معارفی (۲۹۸)- ترادف دو واژه کفر و شرک

هر چند می توان در تفاوت کافر و مشرک به این نکته اشاره نمود که کافر کسی است که آنچه را از دین خداوند است، دین نمی داند و مشرک کسی است که آنچه را از دین خداوند نیست او دین میداند، لکن بدلیل تلازم این دو ویژگی و اینکه تقدیس غیر مقدسات واقعی که ویژگی مشرک است، روی دیگر توهین به مقدسات واقعی که ویژگی کافر است می باشد، بهتر است قائل به ترادف دو واژه کفر و شرک باشیم و هر کافر را مشرک و هر مشرک را کافر بدانیم.

نکته معارفی (۲۹۷)- سخنی در باب نیت در عبادت

حضرات فقها با قصدی نیک که همان تحریض آدمیان به داشتن اخلاص در عبادت است می فرمایند چنانچه در نیت عبادت بقدر ذره ای قصد غیر خدا داخل شود آن عبادت باطل است و ما نیز به قصد نیک ترغیب هرچه بیشتر آدمیان به عبادت خداوند ولو با نقص در نیت می گوییم اگر در این نیت بقدر ذره ای قصد خدا وجود داشته باشد آن عبادت به لحاظ فقهی صحیح است و مراد از ذره در اینجا همان نفس اعتقاد است به لزوم اتیان این عبادت برای خداوند ولو این عقیده که باید به تنهایی داعی اتیان باشد در مورد این مکلف این گونه نباشد و او برای اتیان عبادت به داعی های دیگر از جمله رسیدن به منافع دنیوی و نشان دادن عبادت به دیگران و غیره نیاز داشته باشد.

نکته معارفی (۲۹۶)- ویژگیهای حکومتهای از سنخ علم و عدل و از سنخ جهل و جور

حکومتها یا از سنخ علم و عدلند با درجاتش که درجات بهشت است یا از سنخ جهل و جور با درکاتش که درکات دوزخ است. حکومتهای از سنخ علم و عدل، داعی و هادی و موصل مردمانند به بهشت و حکومتهای از سنخ جهل و جور داعی و هادی و موصل مردمانند به دوزخ.

نکته معارفی (۲۹۵)- اشتراک لفظی و تفاوت معنایی بین سلطنت الهی و سلطنت طاغوتی

واژه سلطنت در سلطنت الهی که سنخ ولایت الهی و از جنس علم و عدل است و سلطنت جاهلانه که سنخ ولایت طاغوت و از جنس جهل و جور است تنها مشترک لفظی با معنا و محتوایی صد و هشتاد درجه متفاوت است و تنها جاهلان و ابلهان روشنفکر نما، سلطنت و ولایت الهی را که تنها عامل بازدارنده از سلطنت جاهلانه و طاغوتی است، بازتولید آن و تداوم آن به صورتی دیگر میدانند.

سخنی در باب معرفت

بسم الله الرحمن الرحیم

رمز و راز معرفت که همان رمز و راز ولایت الهی است، شناخت شئ است کما هو الشئ نه کما هو العارف. و اگر از منظر واقعیت متسافل و جهالت قدیم و جدید، معرفت همواره کما هو العارف است و این معروف است که به رنگ عارف درآمده، از منظر واقعیت متعالی که در آن عارف با نور خداوند* و چشم خداوند** می بیند، معرفت همواره کما هو المعروف است و این شئ است که آنگونه که هست توسط عارف دریافت گردیده است***.

سید محمد قائم مقامی

۲۰ مرداد ۱۳۹۸

برابر با روز عرفه ۱۴۴۰ ه ق

————————————————-

* کما فی الحدیث: المومن ینظر بنور الله

**کما فی حدیث قرب النوافل: کنت بصره الذی یبصر بی

***کما قال النبی ص فی الدعاء: اللهم ارنی الاشیاء کما هی

نکته معارفی (۲۹۴)- سرانجام آدمیان از نظر اسلام،ایمان و کفر

برای اسلام و ایمان هرکدام ظاهری و باطنی است همانگونه که برای کفر ظاهری و باطنی است. حال بدانکه اسلام ظاهری همان ایمان ظاهری و نقطه مقابل آن کفر ظاهری است و ایمان باطنی همان اسلام باطنی و نقطه مقابل آن کفر باطنی است. باین ترتیب آدمیان به حصر عقلی از چهار طایفه و سرانجام از دو طایفه خارج نیستند زیرا که آنان یا ظاهرا و باطنا مسلمان و مومنند یا ظاهرا و باطنا کافرند یا ظاهرا مسلمان و مومن و باطنا کافرند که این طایفه ملحق به کفارند یا ظاهرا کافر و باطنا مسلمان و مومنند که این طایفه ملحق به مومنانند.

نکته معارفی (۲۹۳)- نماز، نمایانگر رحمانیت و رحیمیت خداوند

اگر می خواهید بر اسرار دو وصف رحمانیت و رحیمیت خداوند واقف شوید به نماز بنگرید که تشریعش یعنی «نماز بخوان» جلوه ای از وصف رحمانیت و خطابی است به همگان و پذیرش و انجام نماز توسط مخاطب، جلوه ایست از وصف رحیمیت که تنها شامل مومنان است.

نکته معارفی (۲۹۲)- رابطه بین دین و فهم از دین

یکی از جاهلانه ترین سخنان در حوزه دین پژوهی، حکم به تفاوت علی الاطلاق اصل دین و فهم از دین است، زیرا آنجا که فهم از دین، صحیح و منطبق با دین است، این فهم تماما دین است هر چند تمام دین این فهم نیست. لکن این معنی که تمام دین، تنها این فهم از دین نیست و اینکه برخی از فهم ها صحیح و منطبق با دین نیست، نمی تواند موجب این حکم جاهلانه شود که اساسا دین چیزی است و فهم از آن چیز دیگر.

نکته معارفی (۲۹۱)- محل و جایگاه انکارجزء و لازمه دین

انکار جزء و لازمه دین که از آن به عنوان ضروری دین تعبیر می شود و بازگشتش به انکار کل دین و موجب کفر است، نمی تواند مشروط باشد به صورتی که شخص میداند فلان مطلب بالضروره از دین خداست با اینحال آنرا انکار می نماید بلکه این انکار در جائیست که شخص جزء و لازمه و ضروری بودن چیزی را که در واقع و نفس الامر ونزد جمهور مومنین جزء و لازمه و ضروری دین است انکار می کند.

نکته معارفی (۲۹۰)- تفسیر حماسی بودن و تراژیک بودن عاشورا از منظر اسلام

عاشورا، واقعه ایست تماما حماسی و تماما تراژیک. لکن تراژدی بودن عاشورا بر خلاف تصور کلیشه ای و یونانی از موضوع تراژدی نه از این روست که در پایان این ماجرا شخصیت عظیم و مقدسی همچون امام حسین علیه السلام کشته می شود بلکه از اینروست که کسانی با آلودن دست خود به این خون مقدس دچار هلاکت ابد می شوند زیرا که از منظر اسلام، حماسی بودن یک زندگی یعنی ختم آن به نجات و بهشت ابد در حالیکه می توانست به هلاکت و دوزخ ابد ختم شود و تراژیک بودن یک زندگی یعنی ختم آن به هلاکت و دوزخ ابد در حالیکه می توانست به نجات و بهشت ابد ختم شود، بنابراین در ماجرای عاشورا آن جنبه که مربوط به حسین و حسینیان علیهم السلام است، سراسر حماسه و حماسه مطلق است و آنچه مربوط به یزید و یزیدیان علیهم اللعنه است، سراسر تراژدی و تراژدی مطلق است.

نکته سیاسی (۷۹)- نتیجه تخطی از ولی فقیه زمان در مبارزه با ظلم و فساد

در عصر ما علمدار و فرمانده مبارزه با ظلم و فساد اعم از ظلم و فساد ریشه ای و عارضی، ولی فقیه زمان است. هر گونه ادعای مبارزه با ظلم و فساد در صورت تعدی و تخطی واقعی از ولی فقیه زمان، خود دچار شدن به ظلمی دیگر و فسادی دیگر است.

نکته سیاسی (۷۸)- لازمه مشارکت در کاهش فساد و افزایش صلاح در ایران کنونی

آن کس که پس از وقوع انقلاب اسلامی و تشکیل حکومت دینی در ایران، فواره فساد و دنیا خواهی را که بلند شده می بیند لکن از دیدن فواره صلاح و خداخواهی که آن نیز بلند و بلکه بلندتر از فواره اول است غافل است، نمی تواند تحلیل صحیحی از صحنه موجود داشته باشد و نمی تواند در فرایند کاهش فساد و افزایش صلاح شرکت داشته باشد کما اینکه آن کس که جریان صلاح و معنویت را می بیند و از دیدن جریان دیگر غافل است، این گونه است و تنها کسی می تواند نقش آفرین صحنه کاهش فساد و افزایش صلاح باشد که با دوچشم هر دو جریان و هر دو فواره را مشاهده نماید و باور داشته باشد جریان صلاح حادث شده، جوهری و ذاتی و آینده دار و جریان فساد پدید آمده عرضی و عارضی و بدون آینده است.

نکته معارفی (۲۸۹)- نتیجه خلط و قیاس بین ولایت قهری بر صغار و ولایت ارادی برعقلا

خلط میان ولایت فقهی که ولایت قهری بر صغار و مجانین است با ولایت عرفانی و کلامی که ولایت ارادی بر عقلاست و قیاس مع الفارق میان ولایت قهری که با انتخاب و وکالت قابل جمع نیست با ولایت ارادی که در آن ولی شخص در عین حال منتخب و وکیل او نیز هست، موجب جهالتی عظیم است که با عنوان وکالت حکیم حاصلش نفی ولایت فقیه و ولایت الله و اثبات ولایت سفیه و ولایت طاغوت است.

نکته سیاسی (۷۷)- آزادی جهان در گرو آزادی مراکز مقدس از لوث حاکمیت اشرار

آزادی جهان در گرو آزادی دین و آزادی دین در گرو آزادی مراکز مقدس دین از لوث حاکمیت اشرار است. اکنون به برکت وقوع انقلاب اسلامی در ایران، یک مرکز از سه مرکز مقدس دین یعنی کربلای معلی از لوث اشرار آزاد شده و تمام دغدغه و اهتمام خداپرستان و صالحان جهان، آزادسازی دو مرکز دیگر یعنی کعبه و قدس شریف از لوث اشرار سعودی و اسرائیلی است همانگونه که تمام دغدغه و اهتمام کفار و شیاطین جهان اسیرسازی مجدد کربلاست که امری است محال.