آرشیو ماهانه: مارس 2017

حکمت روز (۷۶۲)- سنت و مدرنیته

سنت که همان جریان خدابنیاد است، سیره انبیاء و مدرنیته که همان جریان خود بنیاد است سیره خلفای غاصب و اوصیای دروغین انبیاست، بنابراین پیشینه سنت و مدرنیته به آغاز تاریخ بشر بازمیگردد با این توضیح که مدرنیته در آغاز تاریخ مسبوق به سنت و در پایان تاریخ سابق بر آن است.

حکمت روز (۷۶۱)- سه گزاره حق در عبارت “دین را جز عقل اصلاح نمی کند”

سخن حق و نورانی حضرت علی ع که فرمود: “دین را جز عقل اصلاح نمی کند” سه گزاره حق دیگر را نیز همراه دارد. نخست: عقل را جز دین اصلاح نمی کند. دوم: عقل را جز عقل اصلاح نمی کند. سوم دین را جز دین اصلاح نمی کند. زیرا که هرکدام از عقل و دین دارای دو فرد خالص و مشوب است و همانگونه که با عقل خالص، دین مشوب اصلاح می شود، همچنین با دین خالص، عقل مشوب اصلاح می شود و از آنجا که عقل خالص و دین خالص، عین یکدیگرند از این رو صحیح است که گفته شود عقل را جز عقل یعنی عقل مشوب را جز عقل خالص و دین مشوب را جز دین خالص اصلاح نمی کند.

حکمت روز (۷۶۰)- مراد علی ع از “دین را جز عقل اصلاح نمی کند”

وقتی حضرت امام علی ع می فرماید: “دین را جز عقل اصلاح نمی کند” مراد آن حضرت از عقل، قطعا” عقل مشوب به رأی و هوی و نفسانیت نیست بلکه مراد عقل مستنیر از وحی و عقل خالص است. کما این که مراد از دین که باید توسط عقل اصلاح شود، قطعا” دین عندالله و دین خالص نیست بلکه مراد دین نزد مردم است که می تواند خالص یا مشوب باشد و مراد از اصلاح دین، اصلاح دین مشوب عندالناس توسط دین خالص عندالله و عقلانیت برگرفته از آن است.

حکمت روز (۷۵۹)- پذیرش در مرحله اجمال و انکار در مرحله تفصیل

چه بسا انسان قاعده ای را اجمالا” می پذیرد و هنگام تفصیل آن را انکار می کند یا مقدمات بدیهی ای را تسلیم می شود و فروع متفرع بر آن را انکار می کند همان گونه که یکی از حکما در رساله اش در موضوع اصول فقه می فرماید: فکم من امرء یسلم قاعده بالاجمال و ینکر فروعها لدی تفصیل الحال و یا: فکم من امرء یسلم المقدمات البدیهیه و ینکر ما یتفرع علیها.

افزوده شدن بخش تاملات فقهیه

بسم الله الرحمن الرحیم

به اطلاع برادران و خواهران گرامی می رساند که از این پس انشالله تعالی هر هفته یک مقاله در موضوعات مختلف فقهی به شیوه فقه استدلالی تحت عنوان تاملات فقهیه درج و باب گفتگوهای علمی در مورد مطالب مطروحه مفتوح خواهد بود.

حکمت روز (۷۵۸)- دو نوع روشنی و روشنفکری پس از انبیاء

وقتی انبیاء و در رأس آن ها حضرت خاتم الانبیاء صلوات الله علیهم اجمعین پا به صحنه جهان می نهند بی درنگ دو نوع روشنی و روشنفکری پدید می آید. نخست روشنی حقیقی و روشنفکری واقعی که منشأ آن خود انبیاء و خلفا و اوصیای برحق انبیاء هستند و دیگری روشنی جعلی و روشنفکری اصطلاحی که معدن آن خلفای غاصب و دروغین انبیاء هستند.

حکمت روز (۷۵۷)- پناهگاه و حبل متین و دستگیره محکم در روی زمین

اکنون، پناهگاه و حبل متین و دستگیره محکم در روی زمین سه چیز است و آن سه عبارتند از: “کعبه، قرآن و عترت” و از آنجا که هریک از این سه حقیقت، وابسته به دوتای دیگر است از این رو می توان گفت در جهان ما تنها یک پناهگاه و ریسمان و دستگیره وجود دارد و آن کعبه است به شرط ضم قرآن و عترت به آن یا قرآن است به شرط ضم کعبه و عترت به آن یا عترت است به شرط ضم کعبه و قرآن به آن.

حکمت روز (۷۵۶)- مصداق کلام خداوند در مقام تنزیل و در مقام تاویل

کلام خداوند در مقام تنزیل و نزول، همین کلام الله صامت است و در مقام تأویل و صعود، این کلام، علی بن ابیطالب ع است. کما قال الصادق ع فی قوله تعالی “الا بحبل من الله و حبل من الناس” الحبل من الله کتاب الله والحبل من الناس هو علی بن ابیطالب (البحار، ج ۳۶، ص ۱۵).

حکمت روز (۷۵۴)- شرط و وضعیت آزادی انسان

آزادی انسان و جهان در گرو آزادی دین و آزادی دین در گرو آزادی مراکز مقدس دین از چنگ اشرار است. اکنون از مراکز مقدس سه گانه دین، یک ضلع یعنی اعتاب مقدسه عراق آزاد شده و انسان و جهان در انتظار آزادی دو مرکز دیگر یعنی حجاز و قدس شریف به سر می برد.

حکمت روز (۷۵۳)- دو تعبیر برای ارتباط میان دین و عقل

در ارتباط میان دین و عقل، هم می توان همچون یکی از بزرگان معاصر، دین را صراط و عقل را سراج دانست و هم می توان همچون یکی از حکمای سابق، دین را نور و عقل را چشم قلمداد نمود. در تعبیر اول کانه دین موضوع شناخت است و عقل کاشف این موضوع و در تعبیر دوم دین و عقل هردو کاشفند با این تفاوت که یکی اشیاء را روشن می کند و دیگری چشم می بخشد .تعبیر اول خوب لکن تعبیر دوم حکیمانه تر است.

حکمت روز (۷۵۱)- تعامل عقل و حکمت

عقل و حکمت، هرکدام مقتضی دیگری است، یعنی که: هر درجه از عقل، مقتضی درجه ای از حکمت است آنگاه این حکمت خود مقتضی درجه دیگری از عقل است و هکذا، از این رو امیر بیان، حضرت علی ع فرمود “بالعقل یستخرج غورالحکمه و بالحکمه یستخرج غورالعقل”.

حکمت روز (۷۵۰)- تفاوت فلاسفه با انبیاء

تفاوت فلاسفه با انبیاء در این است که فلاسفه می گویند: ما عالم را حس می کنیم و ماسوای آن یعنی خداوند را تعقل، یعنی که عالم نزد آنان حقیقتی بدیهی و خداوند حقیقتی نظری است و انبیاء می گویند: ما خداوند را حس می کنیم و ماسوای او یعنی عالم را، تعقل. یعنی که خداوند نزد انبیاء که حکیمان حقیقی اند حقیقتی بدیهی و عالم حقیقتی نظری است.

حکمت روز (۷۴۹)- تعامل عقل و دین

عقل و دین هرکدام مصلح دیگری است و لازمه این امر، دور باطل نیست زیرا که هرکدام ازعقل و دین دارای دو فرد خالص و مشوب است و با عقل خالص، دین مشوب و با دین خالص، عقل مشوب، اصلاح می شود. یعنی که عقل و دین نسبت به یکدیگر به صورت متقابل میزان و موزون اند.