آرشیو ماهانه: ژانویه 2017

حکمت روز (۷۰۲)- معنی اکبریت در الله اکبر

اکبریت در الله اکبر هم می تواند به معنای اکبر من ان یوصف باشد و هم به معنای اکبریت خداوند از خلق خود. اگر به معنای اول باشد، مراد این است که چیزی در برابر خداوند نیست تا خداوند اکبر از آن باشد و اگر به معنای دوم باشد مراد این است که شئ از آنجا که خلق و صنع خداوند است، کبیر است لکن خداوند اکبر از آن است و وجه جمع این دو معنا آنست که بگوییم مخلوقی که لا شیئیت خود را جنب خداوند که شئ  حقیقی است درک کرده باشد مستحق وصف کبیر است و خداوند اکبر از آن است.

حکمت روز (۷۰۱)- دو فهم ممکن از دین

دین که اساسش امر و وحی خداوند است، یا به امر و وحی خداوند فهمیده و اجرا می شود که همان دین حق و خالص خداوند است یا با رأی و هوای انسان، فهمیده و آمیخته می شود که یا دین ناقص مستضعفانه است در صورت عدم حسادت و رقابت با دین حق و یا دین کافرانه و منافقانه است در صورت حسادت و عناد با دین حق.

حکمت روز (۷۰۰)- اساس دین

اساس دین، کلمه الله یا کلام الله است سپس سنت رسول الله صلی الله علیه و آله که تفسیر کلام الله است، سپس سنت خلفای معصوم پیامبر ص که تفسیر سنت رسول الله است، سپس سنت نواب عام خلفای معصوم یا فقهای راشدین که تفسیر سنت ائمه معصومین و از طریق آن تفسیر سنت رسول الله و از طریق آن تفسیر کلام الله است.

حکمت روز (۶۹۹)- تکلیف انسان در مورد فطرت و طبیعت خویش

آدمی بلکه هر موجود، آمیزه ای است از فطرت و طبیعت. و مراد از فطرت عالمی است که در آن دیده نمی شود مگر خدا و مراد از طبیعت عالمی است که در آن تنها اشیاء دیده می شود. آنگاه از آدمی بلکه از هر موجود، خواسته شده احکام فطرت را بر خود حاکم سازد نه احکام طبیعت را، یعنی ببیند که تنها خدا هست و بس نه این که تنها اشیاء هست و بس.

حکمت روز (۶۹۷)- مبنای حق بودن سخن

سخنی که گوینده اش حاضر باشد و بتواند آن را در قبر و قیامت بازگو کند و در آن مواطن پای آن بایستد، سخنی است حق و برخاسته از اندیشه و حکمت در غیر این صورت یا باطل محض است و یا وراجی صرف.

حکمت روز (۶۹۶)- تقسیم اصول اعتقادی بر مبنای توحید

تقسیم اصول اعتقادی بر مبنای تفسیر یا قرائت از اصل واحد اعتقاد به خداوند و این که اصل های بعدی در طول این اصل و نه در عرض آن قرار می گیرد، تقسیمی به غایت هوشمندانه و زیباست. بر این مبنا دین دارای چهار اصل توحید و نبوت که تفسیر صحیح از توحید است و امامت معصومان که تفسیر صحیح از نبوت است و ولایت فقیهان که تفسیر صحیح از امامت است تقسیم می شود.

حکمت روز (۶۹۵)- رابطه اندیشه ورزی و موضع انسان ها در مورد جهان آخرت

اگر کسی در مورد ادعای وجود خداوند و جهان آخرت و وجود بهشت و جهنم ابدی که مورد اعتقاد جمیع انبیا و اولیا و عقلای عالم بوده، نفیا” یا اثباتا” موضع نداشته باشد، الفبای تفکر را نخوانده و ادنی مرتبه ی اندیشه ورزی را تجربه نکرده و چنانچه درمورد امور فوق به صورت جدی و تفصیلی موضع نفی داشته باشد، محال است این نفی او را به اثبات و تأیید این حقایق نرساند.

حکمت روز (۶۹۴)- بعد از رنسانس، تلاش برای حاکم ساختن مجدد ادیان باطل، تلاشی مفتضح است

رنسانس، عهد نوزایی هر چیز است. در این عهد هم کفر و حیوانیت تولد نوین می یابد هم ایمان و انسانیت، هم ادیان باطل و منسوخ مجدداً به صحنه می آیند و هم دین حق و ناسخ، لکن از آن جا که رنسانس چه به لحاظ واقع و چه به لحاظ ظاهر و ادعا عصر منسوخیت ادیان باطل و منسوخ است از این رو پس از بازگشت دین حّق و حاکمیت آن در منطقه ای از جهان، یکی از دردناک ترین و مفتضح ترین تلاش ها، تلاش برای حاکم ساختن مجدد ادیان باطل است.

حکمت روز (۶۹۱)- سکولاریزم یا جدایی دین از قدرت و سیاست، علی الاطلاق نه محمود است و نه مذموم

سکولاریزم یا جدایی دین از قدرت و سیاست، علی الاطلاق نه محمود است و نه مذموم زیرا که اگر مراد از دین، دین حق باشد، سکولاریزم امری مذموم و اگر مراد از دین، ادیان باطل و منسوخ و محکوم باشد، سکولاریزم امری محمود است.

حکمت روز (۶۹۰)- گفتمان “صاحب نظریه ی هرمنوتیکی” با فرض نظریه پردازی در زمان حضرت موسی و فرعون

اگر صاحب نظریه ی هرمنوتیکی اصالت قرائت های مختلف از دین و عدم حجّیت قرائتی نسبت به قرائت دیگر، در زمان حضرت موسی علیه السلام و فرعون بود لابد می گفت: حضرت موسی ع و فرعون، هر کدام دارای قرائتی از دین و الوهیت و ربوبیت هستند که در عین اختلاف هر دو محترم است و ملاکی برای تشخیص این که کدام قرائت درست و کدام نادرست است وجود ندارد!

حکمت روز (۶۸۹)- دو تفسیر عالمانه و جاهلانه از اعتدال

اعتدال دارای دو تفسیر عالمانه و جاهلانه است. بر مبنای تفسیر عالمانه، اعتدال عین ایمان و ولایت الله و افراط عین کفر و ولایت طاغوت است و بر مبنای تفسیر جاهلانه، ایمان تنها و کفر تنها یا ولایت خداوند به تنهایی و ولایت کفر به تنهایی هر دو مصداق افراط و آمیزه ای از ایمان و کفر و ولایت خدا و طاغوت، مصداق اعتدال است.

حکمت روز (۶۸۸)- لزوم ایمان آوردن آمریکا به آنچه کشور امام خمینی ره به آن ایمان آورد

در کشمکش میان حضرت موسی علیه السلام و فرعون، این فرعون است که باید تغییر کند و از قول «لا اله الا انا»  و «انا ربکم الاعلی» به قول «آمنت انه لا اله الّا الذی امنت به بنو اسرائیل» برسد و خود را اصلاح کند، هر چند که در مورد فرعون این تغییر و اصلاح دیر هنگام بود و برای او سودی نداشت. همچنین در کشمکش میان ایران به عنوان کشور امام خمینی ره یا موسای زمان و آمریکا به عنوان آخرین وارث نظام فرعونی، این آمریکاست که باید تغییر کند و از قول جاهلانه و مستکبرانه انا ربکم الاعلایی به قول عالمانه و متواضعانه آمنت انه لا اله الا الذی آمنت به بنو خمینی ره، تغییر دیدگاه دهد.