حکمت روز

حکمت روز (۱۰۰۰)- معنایِ معرفت سابق و مسبوق بر حجت

و اما آخرین سخن این دفتر: شاید بتوان گفت که معرفت سابق بر حجت، معرفت خداوند است به اولیّت و ظاهریّت و معرفت مسبوق بر حجت، معرفت خداوند است به آخریّت و باطنیّت که فرمود: هو الاول والاخر والظاهر والباطن.

حکمت روز (۹۹۹)- نسبت میان خداوند و حجج

نسبت میان خداوند و حجج نسبت میان ذات و صفات است زیرا همان گونه که ذات سابق است بر صفات وجودا” و مسبوق است بر آن ظهورا”، همچنین خداوند سابق است برحجج به لحاظ وجود و معرفت اولیه و مسبوق است بر آنان به لحاظ ظهور و معرفت ثانویه.

حکمت روز (۹۹۸)- کار انبیاء و حجج الهی

کار انبیاء و حجج الهی، بازشناساندن و افزون شناساندن خداوند است و گرنه همان گونه که ذات اقدس احدیت سابق بر موجودیت انبیاء و حجج است همچنین معرفت خداوند نیز سابق بر معرفت انبیاء و حجج است.

حکمت روز (۹۹۷)- شرط درکِ طعمِ حیات

آدمی‌تا به صورتی عالمانه و کاملا” ارادی «لباس مرگ» را که برتن اوست اراده و انتخاب نکند و با مرگ انس و الفت نداشته باشد، قادر به درک طعم حیات که همان طعم لذت و شیرینی است نخواهد بود.

حکمت روز (۹۹۶)- ویژگیِ رکوع و سجود در این جهان

رکوع ها و سجده های مؤمن در این جهان تماما” تمرین ها و مقدماتی است برای رکوع و سجود مؤمن در آن جهان. آن کس که خداوند را در این جهان رکوع و سجود نکند، در آن جهان قادر بر این امر نخواهد بود کما قال الله تعالی: یوم یُکشفُ عن ساق و یُدعَونَ الی السجود فلا یَستطیعون.

حکمت روز (۹۹۵)- شایسته ترین کار پس از ترک این جهان

اولین کاری که شایسته است مؤمنین پس از ترک این جهان حتی قبل از درخواست تشرف به محضر مبارک پیامبر اکرم (ص) و امیرالمؤمنین علی (ع) انجام دهند، سجده به خداوند در عرش مجید است: سجده ای که طول مدت آن را مؤمن خود برمبنای نیازی که احساس می‌کند معین خواهد کرد.

حکمت روز (۹۹۴)- امکان تسری عصمت به تابعان حضرات معصومین ع

عصمت از نه تنها خطیئه و گناه بلکه از خطا و اشتباه، خصوصیتی است قابل تسری از چهارده معصوم علیهم السلام به شیعیان و تابعان آن حضرات و این امر برخلاف توهم برخی نه تنها موجب تنقیص شأن معصومین نیست بلکه دقیقا” علامت عظمت بی کران آن حضرات است که نه تنها خود معصوم و مطهرند بلکه دیگران را نیز به شرط تبعیت و تشیع معصوم و مطهر می‌سازند.

حکمت روز (۹۹۳)- سرّ برتری محمد و آل محمد ع بر انبیاء سلف

آن کس که برای دانستن قدر نور، باید قدری از آن فاصله می‌گرفت و ظلمت را تجربه می‌کرد هرچند پس از یافتن مجدد نور، شوقی ابدی به آن پیدا می‌کند و جایگاهی والا در قرب نور به دست می‌آورد لکن به هر حال جایگاه چنین کسی نسبت به شخص دیگری که برای دانستن قدر نور نیازی به این فاصله گرفتن و تجربه ظلمت نداشته همواره پائین تر است و این است سرّ برتری محمد و آل محمد علیهم السلام نسبت به حضرت آدم و انبیاء سلف.

حکمت روز (۹۹۲)- شدیدترین درجه خذلان

خذلان به معنای به خود رها شدن انسان که دقیقا” در برابر مفهوم عصمت به معنای نگه داشته شدن انسان توسط خداوند قرار دارد دارای مصادیق و درجاتی است. بدترین مصداق و شدیدترین درجه خذلان، به خود رهاشدن انسان است در تفسیر دین و تأویل نظر خداوند.

حکمت روز (۹۹۱)- درسی که مومنان باید از شیاطین بیاموزند

یکی از درس های بزرگی که مؤمنان باید از شیطان و یاران او بیاموزند این است که چگونه آنان در حالی که مطلقا” از حاکم شدن در جهان به دلیل وجود کعبه و کربلا و قرآن و حضرت زهرا سلام الله علیها، مأیوسند با این حال در عمل به گونه ای رفتار و تلاش می‌کنند که گوئی مطلقا” چنین یأسی وجود ندارد.

حکمت روز (۹۹۰)- یکی از ویژگی های وجودی حضرت فاطمه س

یکی از مهم ترین ویژگی های حضرت فاطمه سلام علیها در ارتباط با معنای واژه فاطمه که از فطم به معنای قطع و بریدن گرفته شده آن است که به واسطه وجود مبارک آن حضرت، کفار و شیاطین، الی الابد از خاموش ساختن نور خداوند در جهان مأیوس و ناامیدند، هرچند که آنان همچون شخص ابلیس در عین ناامیدی برای خاموش ساختن این نور در جهان تلاش می‌کنند.

حکمت روز (۹۸۹)- انواع احکام اسلام از نظر زمانی

احکام اسلام دو نوع است. نخست: احکامی‌که اختصاص به زمانی دون زمان دیگر دارد و دیگر احکامی‌ که مربوط به همه زمان هاست و فقیه کسی است که این دو نوع احکام را از یکدیگر تمیز دهد تا نه حکم احکام زمان مند را به احکام غیر زمان مند تسری دهد و نه حکم احکام غیر زمان مند را به احکام زمان مند.

حکمت روز (۹۸۸)- چگونگی خبری و انشایی بودن ایمان

ایمان نه خبر صرف است و نه انشاء صرف و نه ترکیبی از خبر و انشاء که برخی از آن خبر و برخی انشاء باشد بلکه ایمان خبری است که در عین حال انشاء است و انشائی است که در عین حال خبر است. ایمان یعنی خدا هست که در عین حال به معنای خدا باید باشد است و یعنی خدا باید باشد که در عین حال به معنای خدا هست است.

حکمت روز (۹۸۶)- شرط عدم سقوط به دو پرتگاه تشبیه و تعطیل در توصیف خداوند

آدمی‌اگر قرار باشد در جریان توصیف و معرفت خداوند، به دو پرتگاه تشبیه و تعطیل سقوط نکند باید علاوه بر آن که عناوین کلی اوصاف خداوند را از خداوند و از طریق وحی می‌شنود، وصف این اوصاف یا تفاصیل و شرح و بیان این اوصاف را نیز از خداوند و از طریق اولیای معصوم خداوند بشنود.